Even bellen met… Willie Donker

Willie Donker is teamleider vwo op het Lauwers College in Buitenpost.

De Friezin kwam al in 1984 in het onderwijs als docent Nederlands, maar rondde in 2019 nog een masteropleiding Managementwetenschappen, afstudeerrichting HRM af. Van nature zoekt ze graag het gesprek op, liefst met elke persoon op een andere manier. Daarnaast houdt ze zich bezig met het aannemen van nieuw personeel. De coronacrisis maakt dat ingewikkeld. “Aan mij werd in 1990 als katholiek meisje gevraagd of ik wel op een protestantse school wilde werken, meer selectiecriteria waren er niet. Gelukkig kijken we nu naar veel meer aspecten, maar hoe doen we dat nu we de sollicitanten niet écht kunnen zien?”

Wat houdt je momenteel het meest bezig?


Supergemotiveerde leerlingen vragen om PTA’s
“De vwo-leerlingen vinden de online lessen inspirerend en interessant, maar missen het sociale aspect van school zó erg. Ze komen in de school altijd graag even op mijn kantoor langs met hun verhaal. Ook nu zoek ik hen op, en zij mij - meestal via e-mail. Zeker de bovenbouwleerlingen zijn ontzettend gemotiveerd om zelf aan het werk te blijven, maar willen heel graag uiterste duidelijkheid. Dat wilden ze altijd al, maar nu nog meer dan anders! Ze hebben de logische angst om onnodig te leren voor iets wat misschien niet meer getoetst wordt, dus wachten ze met smart op hun aangepaste PTA’s. De PTA’s voor de eindexamenleerlingen hebben nu voorrang, dus het geduld van klas 4 en 5 wordt erg op de proef gesteld. Het proces duurt ook vrij lang, want we kunnen niet even met elkaar om tafel. Daarnaast moeten de nieuwe PTA’s zowel door de MR als de Onderwijsinspectie goedgekeurd worden. Het is een wat bureaucratisch geheel dat bovendien tijdsdruk geeft, maar daarmee houden we de waarde van een diploma overeind. Ik zou het denk ik niet anders willen.”

“De vwo-leerlingen vinden de online lessen inspirerend en interessant, maar missen het sociale aspect van school zó erg.”


Een positieve elektronische brief
“Het leuke van HRM is dat je nog meer leert om vertrouwen uit te stralen. Het is ook mijn persoonlijke uitgangspunt. Er is me wel eens gevraagd om voor alle vaksecties de PTA’s inhoudelijk te checken, dat doe ik dus zeker niet! Ik ga ervan uit dat onze professionals de goede dingen doen. Ook bij de leerlingen ga ik uit van het positieve. Soms klagen ze over docenten die nu niet duidelijk zijn over toetsen en lesstof die geleerd moet worden. Mijn antwoord is dan altijd heel positief verwoord. ‘Dag, ik vind het fijn dat je me een elektronische brief stuurt’, zo begin ik e-mails graag. ‘Je weet nu niet alle antwoorden, maar wij ook nog niet, dus de docent kan het helaas ook niet weten. Maar als we meer weten, brengen we je als eerste op de hoogte.’ Na zo’n berichtje begrijpen ze het veel beter. Met die persoonlijke aandacht - ook naar medewerkers - kun je veel oplossen.”

“Ik geloof dat het altijd helpt als je je wil verdiepen in de wensen van de persoon die tegenover je zit, ook online. De one-size-fits-all aanpak bestaat niet.”


Nieuw personeel selecteren vanaf een beeldscherm
“Het succes van onze organisatie ligt voor een deel op mijn schouders. Gisteren hebben we onze eerste online vergadering over de nieuwe formatie gehad. Binnenkort zal ik samen met P&O, vaksecties en teamleiders dus ook weer sollicitatiegesprekken gaan voeren, maar hoe bepaal je nú of iemand bij je past? En andersom: hoe promoot je je school genoeg vanaf een scherm? Ik denk dat dat lastig is! Je kunt moeilijker doorvragen. Ook mis je de lichaamstaal, die helpt te bepalen of iemand onze visie en cultuur snapt en bijvoorbeeld genoeg openstaat voor onderwijsvernieuwing. Daarnaast wil je een aantrekkelijke werkgever zijn en dat uitstralen. Mijn ervaring is dat iedereen graag méér wil doen dan alleen docent zijn. Normaliter zoek ik in sollicitatiegesprekken al naar matches tussen mensen en nevenfuncties in de school. Hoe ik dat nu zal aanpakken weet ik nog niet, maar ik geloof dat het altijd helpt als je je wil verdiepen in de wensen van de persoon die tegenover je zit, ook online. De one-size-fits-all aanpak bestaat niet.”

Hoe verandert de crisis jouw rol?


De metafoor van de woestijn
“Door corona verliezen we voor ons gevoel soms de regie. Wat ik vooral probeer is om iedereen bij de organisatie te houden. Eigenlijk vergelijk ik de huidige situatie rond corona met een woestijn. Steeds probeer ik alle korreltjes zand - leerlingen en docenten - bij elkaar te brengen, maar het blijft waaien, want elke dag is de situatie weer anders. Dat voelt iedereen. De non-verbale communicatie en het gevoel van samenhang is er minder, waardoor zeker leerlingen makkelijker uit beeld kunnen glippen. Soms klagen ouders dat hun kind geen lessen krijgt en te weinig met school bezig is, terwijl de leerling mij eerlijk vertelt dat er genoeg lessen zijn maar hij of zij gefrustreerd is door alles wat er nu gebeurt. ‘Zeg het liever niet tegen mijn ouders, mevrouw.’ Sommigen komen moeilijk aan de slag. Zeker op afstand is het moeilijker aanvoelen wat er dan precies speelt, terwijl ik dat altijd graag wil!”

“Als docent moet je doen wat bij je past. Wanneer zij zich goed voelen bij een online vragenuurtje of bij chatsessies, dan vertrouw ik hen daarin.”


Persoonlijk contact en reële verwachtingen
“Ik doe nu meer één-op-één belrondjes dan anders. Je gaat natuurlijk niet in een teamvergadering, waar iedereen bij is, aan die ene docent vragen ‘of het thuis wel te combineren is met de kinderen’. Nee, daar moet je zorgvuldig en persoonlijk mee omgaan. Juist nu is het nog belangrijker dan ooit dat we het onderwijs met elkaar vormgeven. En laat me dit zeggen: ik heb diep, diep respect voor medewerkers waar werk en privé opeens door elkaar zijn gaan lopen - en die toch steeds weer doorgaan. Van de ene op de andere dag moesten we van fysiek naar online onderwijs, dat gaat niet vanzelf. Ik vind dus ook echt dat online lessen niet hoeven te glimmen van perfectie. Als docent moet je doen wat bij je past. Wanneer zij zich goed voelen bij een online vragenuurtje of bij chatsessies, dan vertrouw ik hen daarin. Waar ik eveneens op vertrouw is dat ze contact houden met leerlingen en collega’s. Houd elkaar vooral vast.”

Willie’s tips voor andere schoolleiders:

  • Het belangrijkste: benader elke werknemer anders. De ene wil meer losgelaten worden, de ander heeft wat meer steun nodig. Die verschillen zijn juist zo mooi.
     
  • Stimuleer ieders creativiteit en let aandachtig op hun initiatieven. Alle mensen zijn van nature leergierig, niemand wil steeds weer hetzelfde kunstje doen.
     
  • Geef veel vertrouwen en complimenteer de medewerkers, liever te veel dan te weinig.


Geschreven door Lennart de Geus i.o.v. SRVO
Gepubliceerd op 22-04-2020