Even bellen met… Arianne Klein

Arianne Klein is sinds 2012 afdelingsleider van vwo bovenbouw op het Vechtstede College in Weesp.

Arianne weet dat de komende periode lastig wordt, maar ervaart ook de kansen van deze onzekere tijd. Het vraagt van haar om nog meer te investeren in persoonlijk contact met haar docenten, want “zonder hen ben ik nergens” . Sommigen krijgen nu misschien wat meer vrijheid dan anderen, maar dat is in deze crisis de enige oplossing. “Als het met de docenten goed gaat, gaat het met de leerlingen ook goed.



Wat houdt je nu vooral bezig?
Bij mezelf ervaar ik een combinatie van positieve verwondering over hoe goed we het nu oppakken en tegelijkertijd zorgen over de komende tijd. We hebben snel geanticipeerd op de plotselinge sluiting van de school en het brengt zelfs mooie dingen met zich mee. Onderwijs op afstand is typisch zo’n vergaderonderwerp waar we vóór de crisis maar langzaam vooruit mee kwamen. Iedereen vindt er wel iets van. Nu was er simpelweg geen tijd voor overleg! Het ging rap, hoor. Nadat zondag de sluiting van scholen definitief werd, zijn we al op woensdag begonnen met thuisonderwijs. Sommigen vonden dat wel érg snel, maar de rector heeft bepaald dat we het zo gingen doen. Dat duidelijke leiderschap is nu ook echt nodig.

De ‘noodoplossing’ van thuisonderwijs geven bevalt ons allemaal tot nu toe verrassend goed. We geven veel lessen online op afstand, live, via Zoom. Echt live, dus leerlingen moeten inloggen en absenties worden geregistreerd. En weet je wat het leuke is? Leerlingen waren de afgelopen week eigenlijk veel beter aan het werk dan op school! De dynamiek is natuurlijk ook totaal anders: onderling gesmoes zoals in de klas is er niet bij, want de docent bepaalt zelf (op Zoom) wiens microfoon aan staat. Over een tijdje is het leuke er natuurlijk weer af en zullen er wel wat negatieve geluiden opkomen, daar ben ik me zeker bewust van, maar het werkt.

Voor docenten is het natuurlijk erg wennen. Wij beseffen dat zij met thuiswerken een groot offer moeten brengen. De lessen gaan namelijk gewoon door tijdens de normale lesuren, maar opeens vanuit huis, terwijl ieders thuissituatie anders is. Daarom hebben we als schoolleiding gelijk gezegd: ‘Als je écht niet vanuit huis kan werken, laat het ons weten.’ Voor slechts 10% bleek dit het geval. Een paar wiskundedocenten bijvoorbeeld kunnen de stof alleen uitleggen met het smartboard op school. Zij hebben toestemming om vanuit school de videolessen te geven, mits ze daarna meteen weer naar huis gaan.

Onderwijs op afstand is typisch zo’n vergaderonderwerp waar we vóór de crisis maar langzaam vooruit mee kwamen. Iedereen vindt er wel iets van. Nu was er simpelweg geen tijd voor overleg!

Als schoolleiding hebben we de fysieke ontmoeting wel echt nodig. Wij werken nog steeds op school. Eerst bleven we in de normale vergaderkamer zitten ‘omdat het scherm daar lekker groot is’, maar nee, we moeten zelf ook consequent zijn met de harde maatregelen. Daarom doen we het vergaderen nu in een leslokaal, met veel afstand van elkaar. Ach, nu moeten we wat harder praten.

Natuurlijk zijn er ook dingen waar ik me wat zorgen over maak. Voor een willekeurige leerling in vwo 5 die er een beetje dubieus voor staat, zou de komende periode eigenlijk hét moment zijn om zich te bewijzen over te kunnen gaan. Sommige leerlingen kunnen eigenlijk niet zonder de vaste structuur van naar school toe gaan, waardoor ze wellicht falen. En hoe gaan we om met de afgelaste eindexamens? Zijn we nu coulanter met leerlingen die straks op basis van hun schoolexamens zouden moeten blijven zitten? Ja, die vragen vind ik nu best ingewikkeld.”

We mogen niet paniekerig of hyperig worden; docenten moeten elke dag voelen dat ze in veiligheid gehoord en gesteund worden. (...) Mijn directie geeft die extra steun gelukkig ook aan mij.


Hoe verandert de crisis jouw rol?
“Waar ik me normaal óók veel met leerlingen ‘bemoei’, is mijn doel nu toch vooral dat de docenten overeind blijven staan. Rust en vertrouwen aan de docenten kunnen geven vind ik ontzettend belangrijk. We mogen niet paniekerig of hyperig worden; docenten moeten elke dag voelen dat ze in veiligheid gehoord en gesteund worden. Zonder de docenten ben ik nergens; als het met hen goed gaat, gaat het met de leerlingen ook goed. Een persoonlijke benadering is nog veel belangrijker geworden, en eigenlijk is dat voor mij best leerzaam! Ik hoor soms dat ik wat rechtlijnig ben: ‘jongens, we doen het zo’. Nu word ik gedwongen om dat anders aan te pakken en dat is eigenlijk wel eens goed.

Die meer persoonsgerichte ‘maatwerk’-aanpak voelt niet altijd eerlijk, dat vind ik soms lastig: je geeft sommigen meer vrijheden dan anderen. Ik ben benieuwd of ik dat naar mezelf kan blijven verkopen. Maar zonder maatwerk redden we het nu niet, dus leerzaam is het sowieso. Eén docent heeft bijvoorbeeld twee zieke kinderen thuis en haar man werkt op de IC van een ziekenhuis. Ze moet dus thuisblijven, maar heeft ook tijd nodig om voor de kinderen te zorgen - zij mag haar aantal lesuren wat verminderen. Een andere docent kan thuis niet werken omdat het gewoon te klein en te rumoerig is - diegene mag in het leslokaal de videolessen geven. Het zijn uitzonderingen, gelukkig kan ik die nu voor sommigen maken.

Niet alleen mijn rol als afdelingsleider verandert, ook die van mijn leidinggevenden naar mij. Docenten verlangen nu meer steun van mij, maar mijn directie geeft die extra steun gelukkig ook aan mij. Ik moet constant beslissingen nemen, soms ook per mail - die communicatievorm kan soms lastig zijn. Het is dan fijn om bij twijfels van mijn kant een duidelijke ja of nee te horen.”


Arianne’s tips aan andere schoolleiders:

  • Zorg dat iedereen zich veilig en gehoord voelt. Met Zoom is het erg handig dat je als voorzitter van een vergadering zelf de microfoons van deelnemers kunt aan- en uitzetten. Zo blijft het gestructureerd en bereik je dat iedereen evenveel kans heeft om zijn/haar mening te geven.
     
  • Houd 1-op-1 genoeg persoonlijk contact met al je teamleden. Ik probeer ze minstens 1x per week te bellen, bijvoorbeeld in de auto als ik wegrijd van school naar huis.
     
  • Omdenken! Zie dit als kans om iets nieuws te leren: onderwijs op afstand geven en anders omgaan met leerlingen. Volgend jaar zijn er meer mogelijkheden voor kinderen die bijvoorbeeld een been gebroken hebben, want het online onderwijs staat er nu.


Geschreven door Lennart de Geus i.o.v. SRVO
Gepubliceerd op 31-03-2020